ارزش‌های مشترک: ۲۵۰۰ سال پیوند ایرانی-اسرائیلی

ریشه‌های عمیق ارزش‌های مشترک

وقتی در سال ۵۳۸ پیش از میلاد کوروش بزرگ فرمان آزادی یهودیان را صادر کرد، تنها مردمی را از اسارت نرهاند؛ بندی گشود که تا امروز باز است. یهودیانی که به اورشلیم بازگشتند نامِ کوروش را در کتابِ مقدس‌شان ماندگار کردند، و ایرانیان قرن‌ها یهودیان را همسایه، بازاری، پزشک و همشهری خواندند. این پیوند نه شعار است و نه گذشته؛ رشته‌ای است که هنوز کشیده می‌شود.

خانواده: محور تمدن

تعلیم و تربیت: سرمایه ملت

هم در سنت ایرانی و هم در سنت یهودی، دانش و آموزش جایگاه مقدسی دارد. این اشتراک نگرش باعث شده هر دو جامعه در طول تاریخ در زمینه علم، فلسفه و نوآوری پیشرو باشند.

روح کارآفرینی و نوآوری

روح کارآفرینی در هر دو فرهنگ نه یک ادعا، که یک تاریخ است — تاریخی که در بازار نوشته شد.

مهمان‌نوازی: نماد انسانیت

در هر دو فرهنگ، میزبانی و پذیرایی از مهمان نه تنها یک سنت، بلکه یک فریضه مقدس محسوب می‌شود که نشان‌دهنده عمق انسان‌دوستی و کرامت انسانی است.

آینده مشترک: پیمان کوروش

این ارزش‌های مشترک عمیق، پایه‌ای محکم برای ساختن آینده‌ای از همکاری و صلح پایدار فراهم می‌کند. پیمان کوروش نه تنها یک توافق سیاسی، بلکه بازگشت به ریشه‌های مشترک تمدنی است.

در سال ۲۰۲۰، پیمانِ ابراهیم دری تازه میان اسرائیل و چند همسایهٔ عربش گشود. اما کهن‌ترین دوستیِ این منطقه، دوستیِ ایران و اسرائیل است — دوستی‌ای که به کوروش بازمی‌گردد. پیمان کوروش قرار نیست چیزی نو بسازد؛ قرار است کهن‌ترین رشته را کامل کند و فصلی را که ۲۵۰۰ سال پیش کوروش گشود، به سرانجام برساند.