فرصت‌های سرمایه‌گذاری ایران و اسرائیل

بحران آب ایران — دریاچهٔ ارومیهٔ رو به خشکی، زاینده‌رودِ کم‌رمق، استان‌هایی که آب را جیره‌بندی می‌کنند — روشن‌ترین جایی است که همکاری می‌تواند از آن آغاز شود. اسرائیل کشوری کم‌آب را به صادرکنندهٔ خالص آب بدل کرد؛ همان تجربه در نمک‌زدایی، آبیاری قطره‌ای و بازچرخانی، دقیقاً چیزی است که ایرانِ آزاد نخست به سراغش می‌رود.

ایران یکی از بالاترین ظرفیت‌های خورشیدی جهان و شبکه‌ای فرسوده دارد؛ اسرائیل فناوری خورشیدی و شبکهٔ هوشمند را در مقیاس بزرگ می‌سازد. بازسازی ستون فقرات انرژی ایران، جبههٔ دوم طبیعیِ همکاری است.

ایران یکی از بزرگ‌ترین گنجینه‌های مهندس در منطقه را دارد؛ اسرائیل یکی از متراکم‌ترین اقتصادهای نوآور را. مهندسان ایرانی و اسرائیلی پیشاپیش به یک زبان فنی — و اغلب به فارسی — سخن می‌گویند. نرم‌افزار، امنیت سایبری و هوش مصنوعیِ کاربردی جاهایی‌اند که این استعداد زودتر از همه به هم می‌رسد.

ایران بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ زعفران جهان و از پیشتازان تولید پسته است؛ اسرائیل فناوری کشاورزی پیشرفته و سامانه‌های گلخانه‌ای صادر می‌کند. توانمندی‌های مکملی که روزگاری در مزارع ایران به هم رسیدند — کارشناسان کشاورزی اسرائیلی در سال‌های پهلوی در آن‌ها کار می‌کردند — می‌توانند دوباره به هم برسند.

ایران پایگاه پزشکی و داروییِ بزرگ و جاافتاده‌ای دارد؛ اسرائیل در تجهیزات پزشکی و زیست‌فناوری پیشرو است. نوسازی بیمارستان‌ها، تولید داخلی دارو و سلامت دیجیتال، هم‌سازی‌ای است که به بیماران هر دو سو خدمت می‌کند.