بحرانهای امروزِ ایران زخمِ چهار دهه سوءمدیریتِ جمهوری اسلامیاند. در فردای آزاد، مهندسان و متخصصانِ ایرانی در کنارِ همسایهای باتجربه این زخمها را درمان میکنند — با همکاری میانِ برابرها، نه صدقه. این است روحِ پیمان کوروش.
دریاچهٔ ارومیه خشک شد، زایندهرود بیشترِ سال بیآب است و دهها میلیون ایرانی با کمآبی دستبهگریباناند. این بحران را رژیم ساخت؛ درمانش با ایرانِ آزاد آغاز میشود.
از مهارِ بحرانِ آب تا زیرساختِ دیجیتال؛ در فردای آزاد، ایرانیان و همسایهٔ اسرائیلیشان این حوزهها را دوشبهدوش آباد میکنند
شرکتهای آبِ اسرائیل در نمکزدایی، آبیاری قطرهای و آبگیری از هوا سرآمدِ جهاناند. ایران بدترین بحرانِ آبِ تاریخش را میگذراند؛ در فردای آزاد، این تجربه در کنارِ دانشِ آبشناسانِ ایرانی میتواند شهرها و کشتزارها را دوباره سیراب کند.
کشاورزیِ ایران را با کشاورزیِ دقیق، بذرهای مقاومِ خشکسالی و آبیاریِ کارآمد نو کنید. در فردای آزاد، کشاورزانِ ایرانی با این ابزارها میتوانند با آبِ کمتر، نانِ بیشتری بر سفرهٔ مردم بگذارند.
ایران را با فینتک، امنیتِ سایبری و هوشِ مصنوعی به اقتصادِ دیجیتالِ جهان پیوند دهید. زیربنای یک ایرانِ دیجیتال و مرفه، کارِ دستانِ خودِ ایرانیان است.
فناوریِ پزشکی و داروییِ اسرائیل میتواند در کنارِ پزشکانِ ایرانی، درمانِ در تراز جهان را به ۸۵ میلیون ایرانی برساند.
پیشگامیِ اسرائیل در انرژیِ خورشیدی، ذخیرهٔ انرژی و شبکهٔ هوشمند میتواند دستِ ایرانِ آزاد را در گذار به انرژیِ پاک و تجدیدپذیر بگیرد.
از پیمان ابراهیم در ۲۰۲۰، همکاری فناوری امارات-اسرائیل شکوفا شده، میلیاردها دلار تجارت، هزاران شغل و نوآوریهای پیشرفته ایجاد کرده. این الگو نشان میدهد برای همکاری ایران-اسرائیل چه امکان پذیر است.
ایران با ۸۵ میلیون مردمِ جوان و تحصیلکرده و منابعِ سرشار، میدانی بهمراتب فراختر از امارتِ ۱۰ میلیونی پیشِ پای همکاریِ فناورانه میگذارد.
همکاریِ فناورانهٔ ایرانِ آزاد و اسرائیل میتواند به بزرگترین جهشِ اقتصادیِ تاریخِ خاورمیانه بدل شود — به سودِ هر دو ملت و همهٔ منطقه.
بحرانِ آب، کمبودِ انرژی و اقتصادِ ورشکسته، کارنامهٔ جمهوری اسلامی است. با آزادیِ ایران، این همکاری آغاز میشود و نخستین سنگِ بنای پیمان کوروش را میگذارد.